YENİLER >

Japonya’da Kedilerin Sokağı Yok, Mekanı Var: “MOCHA CAT CAFE”

Japonya’da Kedilerin Sokağı Yok, Mekanı Var: “MOCHA CAT CAFE”

Japonya’da Sokaklarda Kedi Yok… Kedi Kafeleri Var. Japonya’ya gittiğimde gözüme ilk çarpan şey daha doğrusu çarpmayan şuydu: sokakta kedi yok. 

Tokyo gibi dev bir şehirde, o kadar yürüyorsun, bir tane bile kedi görmüyorsun. Bizim için tuhaf bir manzara. Kediyle yaşama kültürü olmayınca, kediyi sevmek, ona dokunmak, o basit ama insana iyi gelen hissi yaşamak da neredeyse imkansız hale geliyor. Japonların kedi kafelerine duyduğu ilginin temel sebebi de zaten bu. Bir ihtiyaçtan doğmuş bir kültür.
Araştırınca hikaye şöyle şekilleniyor: İlk kedi kafe Tayvan’da 1998’de açılıyor ama bu fikir asıl karşılığını Japonya’da buluyor ve onlar sahipleniyorlar. 

Japonya’daki ilk kedi kafe 2004 de Osaka’da açılıyor ve oradan patlayıp ülkeye yayılıyor. Bugün Japonya’da 150’nin üzerinde kedi kafe olduğu belirtiliyor; sadece Tokyo’da 50’nin üzerinde olduğu kayıtlara geçmiş. Yani bu iş basit bir konsept değil, köklü bir sosyal alışkanlık haline gelmiş. İnsanlar gidecek, bir kahve içecek, yanında kedi olacak; hepsi bu. Ama eksik olan o kadar belirgin ki kedici kafe kültürü genişlemiş.

Bütün bu tabloyu bilerek Mocha Cat Cafe’ye girdiğinizde her şey daha anlamlı oluyor. Tokyo’nun ortasında bir kapıdan içeri adım atıyorsunuz ve o bitmeyen şehir gürültüsü arkada kalıyor. Mekan sade, gözü yormayan bir düzen içinde. Fazla cümle kurmayan ama kendi tonunu taşıyan bir ortam.

Kediler ise işin asıl ruhu. Bakımları, sakinlikleri, insanların varlığına alışık ama kendi sınırlarını koruyan tavırları… Japonların hayvan refahına yaklaşımındaki titizlik burada çok net.

Kediler ne oyuncak, ne dekor. Gerçekten orada yaşıyorlar ve insanın da bu hayata misafir olduğu hissi belirgin. Bu yaklaşım mekana bambaşka bir huzur katıyor.

Mocha’nın bir de ritüeli var: beslenme saati. Zamanı geliyor ve bütün kediler aynı anda ortaya çıkıyor. Sessizlik, merak, hafif bir mırıltı… İnsan bir süre telefona, fotoğrafa, videoya boş veriyor; kedileri izliyor sadece. O an Mocha’nın ne olduğunu anlıyorsunuz: insanların eksikliğini kediyle tamamlayan bir durak.

Benim için Mocha, “Tokyo’nun ortasında kediyle nefes almak” gibi bir deneyim oldu. Bir şehirde kedi olmayınca insanın ruhunda oluşan küçük boşluğu fark ediyorsun. Biz burada kediyi sokakta, kapı önünde, eşikte, beşikte her yerde  görmeye alışmışız. Japonya’da ise bu mümkün değil. O yüzden kedi kafeleri aslında çok basit bir şeyi yerine getiriyor: kedinin insana iyi gelen tarafını hayatın içine geri koyuyorlar.

Mocha’dan çıkarken aklımda kalan şey
Tokyo kedilerini kaybetmiş bir şehir, onun yerini kedi kafeleriyle doldurmaya çalışmış ama olmamış, aynı tadı vermiyor…

Dr. Tarkan Özçetin

03/02/2026

Keditörün Önerisi

Kahraman Kedi Arthur

 16.02.2021

Avustralya’da evlerinin arka bahçesinde ülkenin en zehirli yılanı tarafından saldırıya ...

Kediler Alemi

Köpeklerin Vücut Dili

 23.09.2021

Köpekler gözlerinden, kuyruklarına kadar tüm vücut hareketleriyle iletişim kurarlar. Göz ...

KEDİCİ AŞKINA ARA

EN YENİLER

TÜRKİYE'NİN KEDİ HASTANESİ